تحقیق وفای به عهد، معنا و مفهوم و اقسام آن  شامل  56 صفحه به صورت فایل ورد و قابل ویرایش می باشد که یکی از تحقیق های جامع و کامل در مورد  وفای به عهد و معنا و مفهوم و اقسام آن می باشد و دارای منابع معتبر می باشد

معنا و مفهوم وفای به عهد

وفا از عالی­ترین فضائل اخلاقی و نشانه پاکی سرشت و سلامتی طبع است. اسلام نسبت به وفا و وفاداری اهمیت کم نظیری قائل شده است. وفا عـامل اطمینان مردم به همدیگر است زیرا هیچ اجتماعی بدون آن، سر و سامان نخواهد یافت.

۱-۱-۱٫ معنای لغوی وفا

وفاء از ریشه «وفی» و به معنای چیزی را به تمام کردن و کمال رساندن است.[۱]راغب اصفهانی ذیل این واژه می­نویسد: واژه­ی «وَفی» هنگامی به کار می­رود که شیء به نهایت کمال خود برسد. بنابراین وقتی گفته می­شود: «وَفی بِعَهدِهِ» یا «أوفی بَعَهدِهِ» یعنی عهد و پیمانش را به کمال رساند و آن را بی کم و کاست انجام داد.[۲]

۱-۱-۲٫ معنای اصطلاحی وفا

«وفا» در اصطلاح به معنای به جا آوردن وعده و به سر بردن دوستی و عهد و پیمان آمده و ضد غدر به کار رفته است که به معنای ترک است.[۳] در جای دیگر وفا به انجام اعمالی آمده است که انسان تعهد کرده باشد.[۴]

از این تعاریف چنین برمی­آید که وفا بیشتر همراه با قید عهد و پیمان ذکر می­شود و هنگامی که گفته می­شود یک انسان وفادار است منظور کسی است که در نگاهداشت پیمان، پابرجا و استوار است و منظور از وفاداری صاحب وفا بودن است که از مصادیق آن می­توان وفاداری در دوستی و زناشویی و خدمت به مردم را  برشمرد. وفا کردن نیز به معنای  به جا آوردن وعده و عهد است[۵] که این واژه­ها از مشتقات واژه­ی وفا می­باشند.

مرحوم نراقی واژه­ی وفا را از جنبه­ی روابط با مردم (با ذکر اصطلاح «دوستی با برادران») و به این واژه نه با نگاه اخلاق بلکه از منظر دین نگاه می­کند؛ بدین معنا که اگر در دوستی با مردم وفادار هستیم صرفاً بدین خاطر است که در راه خدا این پایبندی محقق می­شود. در تعریف ایشان اشاره­ای به کلی بودن این واژه نداشته است، اینکه ممکن است انسان نسبت به مردم، خود و یا خداوند عهدی ببندد و خود را مقید به وفای آن بداند. وی در جامع السعادات بیان می­کند که وفا دوستی تام نسبت به برادران در راه خدا و وفای نسبت به آن‌هاست و آن را در مقابل جفا آورده است.[۶]

امام محمد غزالی از دیگر علمای بزرگ اخلاق نیز  لفظ وفا و وفاداری را نسبت به دوستان به کار می‌برد و شرایطی برای«وفای دوست» ذکر می­کند ازجمله: به متعلقین دوست شفقت کند، دشمن دوست خود را دشمن خود بداند، پس از مرگ دوستان خود از اهل و فرزندان و دوستان او غافل نشود، اگر به مقامی و حشمتی و ولایتی برسد بر دوستان تکبر نورزد .[۷]

در کل می­توان نتیجه گرفت که وفا آن است که انسان خود را از لحاظ اخلاقی ملزم به انجام عهد و پیمان و وعده­ها و واجباتی که بر او هستند، بداند. عهد و پیمان­هایی که با خدا یا مردم و حتی خویشتن بسته است به انجام برساند و در وعده­هایی که به خدا، مردم و خویشتن داده است غدر و خیانت ننماید.[۸] در قرآن کریم این واژه همراه با مشتقاتش در شصت و شش مورد در ضمن شصت و پنج آیه­ی قرآن کریم ذکر شده است.

۱-۱-۳٫  معنای عهد

واژه‌ی «عهد» نیز دارای معانی و تعاریف گوناگونی است که از آن جمله می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

۱-۱-۳-۱٫  معنای لغوی عهد

این واژه در لغت به معنای اندرز، وصیت، پیمان نمودن با کسی، پیمان بستن و شرط نمودن و حفظ کردن و رعایت نمودن چیزی در حالت­های مختلف» آمده است.[۹]در جای دیگر این واژه به  معنای «وفادارى، تضمین و پشتوانه،آرامش خاطر، سفارش، پیمان، سوگند» آمده است.[۱۰]

راغب در مفردات عهد را نگهداری یک چیز و رعایت آن در همه حال آورده است.[۱۱]خلیل بن احمد نیز عهد را به «وصیت» و «پیمان» معنا نموده است[۱۲] و در لسان العرب «میثاق» و «سوگند» را برای معنای این واژه برگزیده­اند.[۱۳]در جای دیگر نیز از عهد به معنای«اعتراف» و «ضمانت» یاد شده است.[۱۴]

۱-۱-۳-۲٫ معنای اصطلاحی عهد

اصل «عهد» نگهداری و مراقبت و مراعات دائم و پیگیری است که از شخص در مورد چیزی به عمل آید و پیمان را از آن جهت عهد می­گویند که لازم المراعات است و اگر به معنی امر و توصیه و غیره می­آید از جهت لزوم حفظ آن­هاست.[۱۵] مثلاً در آیه­ی«وَعَهِدْنا إِلى‏ إِبْراهِیمَ وَ إِسْماعِیلَ أَنْ طَهِّرا بَیْتِیَ …»[۱۶]کلمه «عَهِدنا» به معنی «دستور دادیم و امر کردیم» است ولی چون دستور اکید و لازم المراعات است لذا با تعبیر عَهِدنا آورده شده است. همچنین در آیه‌ی«أَلَمْ‏ أَعْهَدْ إِلَیْکُمْ یا بَنِی آدَمَ أَفلا تَعْبُدُواالشَّیْطانَ‏»[۱۷] واژه­ی عهد به معنی توصیه­ی لازم الحفظ است.

علامه طباطبایی در تفسیر المیزان از مجمع‌البیان انتقاد نموده و نوشته است:  «صاحب مجمع‌البیان مقصود از عهد را  وفای به آن می­داند همچنان که گفته می­شود «فلانی عهد ندارد» مقصود این است که به عهد خود وفا نمی­کند» این بدین معناست که این واژه را می‌توان به جای وفا بکار برد که تعریفی اشتباه است.[۱۸]

در قرآن کریم واژه­ی عهد و مشتقاتش چهل و پنج مرتبه به صورت­های گوناگون (امری– توصیفی و غیره) در هفت موضوع آمده است: الف) امانت (بقره/ ۱۲۴)؛ ب) پیمان ( بقره /۸۰ )؛ ج) دستور و امر (طه / ۱۱۵)، (نحل / ۹۱) و (بقره / ۴۰)؛ د) سوگند (نحل /۹۱ )؛  ه‍)توحید و موحد بودن (مریم / ۷۸ )؛ و) امانت‌داری (اعراف / ۱۰۲)؛  ز) اندرز کردن ( یس / ۶۰ ).[۱۹]

باید گفت که در کتب لغت منظور از وفای به عهد «به سر بردن عهد و پیمان و نشکستن آن»[۲۰] و «پایبندی به عهد و به پایان رسانیدن آن»[۲۱]  ذکر شده است. واژه­ی «وفاء عهد» عربی است. هرچند در زبان عربی واژه­های مختلفی هم معنی با  وفاء عهد آمده است از جمله اصطلاحات قَضَا [قضی‏] العَهْدَ (عهدراوفاکرد) و خَفْر بِالْعَهْدِ (به عهد و پیمان وفا کرد)[۲۲] اما بیش‌ترین کاربرد در زبان عربی نیز همین اصطلاح «وفاء عهد» است که در قرآن کریم نمونه­های زیادی از این اصطلاح را شاهدیم. در زبان انگلیسی نیز از این اصطلاح بیشتر «keeping Promise»  به معنی وفای به عهد  و «loyalty» و  به معنی وفاداری و همچنین به معنی پایبندی و استمرار بر وفا یاد می‌شود. [۲۳]

در نهایت می­توان گفت که وفای به عهد بدین معناست که عهد بدون کم و کاست و مطابق وعده انجام شود. به عبارتی دیگر «عهد» به هر معنایی که باشد و باهر طرفی که منعقد گردد (خواه با خداوند، خواه با خلق و خواه با خویشتن)، وفای به آن، عبارت است از اینکه به طور کامل رعایت و اجرا گردد و نهایت اهتمام در حفظ و پایداری آن صورت گیرد.


جهت دانلود متن کامل تحقیق وفای به عهد و معنا و مفهوم و اقسام آن کلیک نمایید


نظرات()   
   
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات